Geld

Hoe meer ik me op geld focuste, hoe minder het leek te stromen.

Hoe minder ik het vastgreep, hoe meer het naar me toe kwam.

Is dat een illusie… of een universele wet?

Er was een tijd waarin geld bijna als een onzichtbare schaduw met mij meeliep. Niet zichtbaar in mijn handen, maar voelbaar in mijn lichaam. Het zat in mijn borst wanneer ik mijn bankapp opende. Het zat in mijn maag wanneer ik naar openstaande facturen keek. Het zat in mijn hoofd wanneer ik plannen maakte voor groei.

Ik dacht dat focus de sleutel was. Dat als ik mijn aandacht scherp genoeg richtte op geld, het zich wel zou tonen. Ik visualiseerde. Ik berekende. Ik controleerde. Ik stuurde bij. Ik probeerde mijn realiteit te beheersen via cijfers.

Maar wat ik niet zag, was dat mijn focus niet neutraal was. Ze was geladen. Ze droeg spanning. Ze vertrok vanuit een onderliggende overtuiging dat er nog niet genoeg was.

En energie reageert niet op woorden. Energie reageert op frequentie.

Hoe meer ik mij op geld fixeerde vanuit tekort, hoe meer ik onbewust het signaal uitzond dat het ontbrak. Ik keek naar wat er niet was. Ik voelde wat er nog moest komen. En in die voortdurende gerichtheid op afwezigheid, bleef ik precies dat versterken.

Tot ik op een punt kwam waarop ik moe werd van het duwen. Niet omdat ik geen geld meer wilde, maar omdat ik voelde dat mijn verlangen verkrampt was. Ik begon mij af te vragen of geld misschien niet alleen een economisch gegeven was, maar ook een spiegel van bewustzijn.

Wat als geld een vorm van energie is die beweegt op resonantie?

Wanneer ik handelde vanuit angst, voelde mijn lichaam zich gesloten. Mijn ademhaling werd oppervlakkiger. Mijn denken werd smaller. Ik wilde controleren. Ik wilde zekerheid. Ik wilde vasthouden.

Maar wanneer ik ontspande en mij opnieuw richtte op creatie, op plezier, op waarde, veranderde er iets subtiels. Mijn lichaam opende. Mijn adem werd ruimer. Mijn woorden werden helderder. Mijn keuzes werden zuiverder.

En dan begon het te stromen.

Niet omdat ik het universum had overtuigd. Maar omdat ik zelf van frequentie was veranderd.

Toch weet ik dat niet iedereen zo naar geld kijkt. Er zijn mensen die uitsluitend geloven in actie, in strategie, in logica. Zij zien geld als het directe gevolg van hard werken en slimme beslissingen. En zij hebben daar niet noodzakelijk ongelijk in. De fysieke wereld reageert op actie.

Maar wat vaak onzichtbaar blijft, is de innerlijke staat van waaruit die actie vertrekt. Wanneer iemand voortdurend jaagt op meer, kan er een eindeloze beweging ontstaan. Het volgende doel. De volgende omzet. De volgende stap. Het gevoel van genoeg blijft uit, omdat de energie van streven nooit verzadigd raakt.

Anderen bewegen vanuit angst om te verliezen. Zij houden vast, beschermen, vermijden risico’s. Ook daar staat geld centraal, maar als iets kwetsbaars dat verdedigd moet worden. In beide houdingen is er spanning. En spanning creëert weerstand.

Vanuit esoterisch perspectief zou je kunnen zeggen dat geld een stroom is. En een stroom kan niet vrij bewegen door een gesloten kanaal. Wanneer ik mijn energie samentrek uit angst of controle, vernauw ik dat kanaal. Wanneer ik mij open vanuit vertrouwen, verruim ik het.

Dit betekent niet dat ik achteroverleunde en niets meer deed. Integendeel, ik bleef plannen, rekenen en bouwen. Maar de ondertoon veranderde. Mijn acties kwamen niet langer voort uit bewijsdrang, maar uit creatie. Ik wilde niet langer geld om mijn tekort te vullen, maar om mijn waarde te laten circuleren.

En misschien ligt daar de kern.

Geld is geen doel op zich. Het is een uitwisseling. Het is een beweging tussen geven en ontvangen. Wanneer ontvangen moeilijk voelt, is dat vaak een spiegel van hoe veilig wij ons voelen in onze eigen waarde.

Ik begon te zien dat mijn relatie met geld rechtstreeks verbonden was met mijn relatie met mijzelf. Wanneer ik twijfelde aan mijn waarde, twijfelde ik aan mijn prijzen. Wanneer ik mezelf klein hield, hield ik mijn inkomsten klein. Wanneer ik mezelf volledig toestond zichtbaar te zijn, veranderde ook mijn financiële realiteit.

Misschien is dat geen magie. Misschien is het bewustzijn.

In veel spirituele tradities wordt gesproken over overvloed als een staat van zijn, niet als een hoeveelheid. Wanneer overvloed innerlijk wordt ervaren, zelfs in een periode van weinig, verandert de trilling waarmee je de wereld tegemoet treedt. En die trilling beïnvloedt wat je aantrekt, maar vooral wat je toelaat.

Want dat is misschien het meest confronterende inzicht: geld dat niet binnenkomt, is soms geld dat we onbewust niet toelaten.

Niet omdat we het niet willen, maar omdat we het niet volledig durven dragen.

Vandaag kijk ik anders naar focus. Ik geloof niet meer dat harder willen automatisch meer oplevert. Ik geloof dat zuiver willen iets anders is dan krampachtig willen. Dat vertrouwen iets anders is dan passiviteit. Dat loslaten niet betekent dat je stopt met creëren, maar dat je stopt met forceren.

En wie weet is dat wel de universele wet waar ik steeds opnieuw op bots.

Wat jij vasthoudt uit angst, verstijft.

Wat jij toestaat vanuit vertrouwen, beweegt.

Misschien is geld geen test van hoeveel je werkt, maar van hoe open je bent om te ontvangen.

En misschien begint echte overvloed niet op je bankrekening, maar in je energetische bedding.

Misschien is dat ook de reden waarom dit thema mij blijft bezighouden.

Met Mind2feel ben ik sinds 2019 op zoek naar een vorm waarin het niet alleen betekenisvol is, maar ook financieel kan dragen. Al jaren schrijf ik, creëer ik, inspireer ik, organiseer ik workshops, droom ik over een plek waar mensen kunnen vertragen en opnieuw verbinding kunnen maken met zichzelf. Ik voel diep vanbinnen dat er iets waardevols in zit. Iets dat mensen raakt. En toch lijkt de financiële stroom daar maar niet echt op gang te komen.

Waarom dat zo is, weet ik niet.

Soms vraag ik me af of ik nog niet de juiste vorm gevonden heb. Soms vraag ik me af of het nog tijd nodig heeft om te rijpen of dat ik ergens onbewust zelf nog iets tegenhoud.

En eerlijk gezegd zijn er momenten waarop dat frustrerend kan zijn.

Want terwijl ik met Mind2feel blijf zoeken, blijft El Gusto Loco groeien. Daar is de stroom zichtbaar. Daar zijn klanten, opdrachten, investeringen, uitdagingen en resultaten. Daar verdienen we ons geld. Daar is mijn aanwezigheid nodig. En telkens wanneer ik voel dat Mind2feel niet beweegt zoals ik hoopte, word ik als vanzelf teruggetrokken naar El Gusto Loco.

Niet omdat ik Mind2feel wil loslaten.

Maar omdat verantwoordelijkheid ook roept.

Omdat er facturen betaald moeten worden, medewerkers op ons rekenen en klanten die op ons vertrouwen.

Omdat het leven soms vraagt om eerst zorg te dragen voor wat vandaag al vrucht draagt.

En toch blijft Mind2feel ergens zachtjes aan mijn mouw trekken.

Niet luid. Niet dwingend.

Meer als een fluistering die zegt: "Vergeet mij niet."

Dus blijf ik schrijven. Blijf ik creëren. Blijf ik mensen inspireren. Niet meer vanuit de drang dat het morgen moet lukken, maar vanuit het gevoel dat sommige dingen misschien hun eigen ritme hebben.

Waarschijnlijk zijn er wel ideeën die gebouwd worden zoals een bedrijf gebouwd wordt. Met strategie, actie en snelheid.

En zijn er ook ideeën die eerst jarenlang wortels maken onder de grond, terwijl je boven de grond nauwelijks beweging ziet.

De natuur vindt dat heel normaal.

Alleen wij mensen worden ongeduldig wanneer we het resultaat niet onmiddellijk zien.

Mind2feel is daarom mijn grootste oefening in vertrouwen.

Een uitnodiging om aanwezig te blijven zonder garanties.

Om te blijven geven zonder exact te weten wanneer er geoogst zal worden.

Om te blijven geloven in iets dat ik nog niet volledig kan zien.

En dat is precies wat geld mij probeert te leren.

Dat overvloed niet altijd begint op het moment dat er geld binnenkomt.

Overvloed begint op het moment dat je trouw blijft aan wat je ziel blijft fluisteren, zelfs wanneer de wereld er nog geen prijskaartje aan heeft gehangen.

Blijf trouw aan wat je ziel blijft fluisteren, zelfs wanneer er nog geen prijskaartje aan hangt 🍀