Soulsisters...

Als vrouw je gedragen voelen door "vrouwen".

Een fijn gevoel...💕

Als vrouw je gedragen voelen door andere vrouwen is iets wat je niet altijd meteen kan benoemen, maar wat je wel diep vanbinnen "voelt" wanneer het er is. Het is een zacht, maar krachtig gevoel dat je niet elke dag nodig hebt om te weten dat het bestaat.

Wanneer je elkaar ziet, is er geen ruis. Er is aanwezigheid en er wordt geluisterd met aandacht, zonder haast en zonder de drang om meteen te reageren. Het zijn gesprekken waarin stilte even waardevol kan zijn als woorden, omdat je voelt dat je niet moet presteren of bewijzen. Gesprekken die licht aanvoelen omdat ze niet herhalend zijn, omdat ze niet zwaarder gemaakt worden door beperkende gedachten, maar eerder oplichten door een opbouwende mindset, eentje dat breder inzet op kansen en opportuniteiten.

In die ontmoetingen ontstaat er iets wederzijds. Je ontvangt inspiratie, maar je geeft ze ook door. Het is geen eenrichtingsverkeer, maar een stroom die vanzelf beweegt. Je vertrekt vaak anders dan je bent toegekomen, lichter, helderder, of net steviger in jezelf. Met de glimlach op je gezicht en één brok van energie....alsof je een stukje energie hebt mogen lenen dat je opnieuw dichter bij jezelf brengt.

Wat het zo bijzonder maakt, is dat er geen vergelijking zit in die verbinding. Er is geen onderliggende spanning van wie verder staat, wie meer bereikt heeft of wie het beter doet. Het is een verbinding van stappen nemen in die richting wat voor hen het beste past en die dan ook nemen. Niet bij de pakken blijven zitten en steeds telkens in dat zelfde patroon vallen... want dat willen Soulsisters niet, .. niet voor zichzelf en niet voor de ander.

Er is oprechte vreugde voor wat de ander beleeft en onderneemt. Het succes van de ander voelt niet bedreigend, maar inspirerend. Het opent iets, in plaats van dat het iets afsluit.

En misschien wordt de kracht van zulke verbindingen nog duidelijker op momenten dat het minder goed gaat. Wanneer plannen anders lopen dan verwacht, wanneer twijfel zich laat voelen of wanneer je even de richting kwijt bent, zijn het net die vrouwen die het perspectief verschuiven. Niet door oplossingen op te dringen, maar door ruimte te geven. Door aanwezig te blijven zonder te willen fixen.

Ze kijken niet naar wat er fout gaat, maar naar wat er in beweging is. Ze zien geen einde, maar een overgang. Ze benoemen geen tekort, maar erkennen wat er wél is, zelfs als dat klein of broos aanvoelt. Daardoor wordt wat zwaar voelt niet weggeduwd, maar ook niet groter gemaakt dan nodig.

Soulsisters zijn dan ook geen perfecte vrouwen. Het zijn geen vrouwen die altijd weten wat ze moeten zeggen of doen. Het zijn vrouwen die durven blijven, ook in de oncomfortabele stukken. Die niet wegkijken wanneer het schuurt, maar ook niet oordelen. Ze brengen eerlijkheid, zachtheid en een vorm van kracht die niet luid hoeft te zijn om voelbaar te zijn.

Het is een verbinding die niet draait rond hoeveelheid, maar rond diepte. Je hoeft elkaar niet constant te zien of te spreken om te weten dat het er is. Het zit in het vertrouwen dat wanneer je elkaar opnieuw ontmoet, je gewoon kan verdergaan waar je gebleven was. Zonder uitleg, zonder maskers, zonder afstand.

Daar waar vergelijken en presteren vaak dichtbij liggen, voelt het bijna als een geschenk om vrouwen te ontmoeten die kiezen voor verbinding. Vrouwen die niet concurreren, maar elkaar versterken. Vrouwen die hun eigen pad bewandelen en tegelijk ruimte laten voor dat van een ander.

Daar zit vaak ook een uitnodiging in. Niet alleen om zulke vrouwen te vinden, maar om er zelf één te zijn. Om aanwezig te zijn zonder oordeel. Om te luisteren zonder te willen invullen. Om oprecht blij te zijn voor een ander, en tegelijk zacht te blijven voor jezelf.

Want gedragen worden begint vaak bij hoe je zelf aanwezig bent. 🙏🏽

“Je voelt het wanneer het echt is: vrouwen die je niet kleiner maken om zichzelf groter te voelen, maar die samen met jou groeien.”