Trust the Process...

Over zoeken, veranderen, loslaten en vertrouwen op wat ontstaat.

Toen Mind2feel enkele jaren geleden voor het eerst vorm begon te krijgen in mijn gedachten, had ik een heel ander beeld van wat het uiteindelijk zou worden. Ik was al jarenlang gefascineerd door persoonlijke ontwikkeling, bewustwording en de manier waarop we als mens keuzes maken.

Ik wilde begrijpen waarom we soms zo ver van ons gevoel verwijderd raken en hoe we opnieuw dichter bij onszelf kunnen komen.

Vanuit die nieuwsgierigheid begon ik opleidingen te volgen, boeken te lezen, ideeën uit te werken en plannen te maken. Ik voelde dat ik met Mind2feel iets wilde betekenen, maar wat dat precies moest worden, was niet altijd even duidelijk. Telkens wanneer ik dacht dat ik de juiste richting had gevonden, ontstond er opnieuw een ander idee of ontdekte ik iets wat me nog meer aansprak.

Ik probeerde die verschillende ideeën samen te brengen in een duidelijk concept, met een visie, een doelgroep en een aanbod. Als ondernemer ben ik nu eenmaal gewend om vooruit te denken, structuur aan te brengen en ergens naartoe te werken. Toch merkte ik dat Mind2feel zich niet zo gemakkelijk in een vooraf bepaald kader liet plaatsen.

En eerlijk gezegd vond ik dat soms behoorlijk frustrerend.

Ik vroeg me regelmatig af waarom ik niet gewoon bij één idee kon blijven. Waarom bleef ik dingen veranderen en waarom voelde iets wat enkele maanden geleden nog helemaal juist leek, plots niet meer als de richting die ik wilde uitgaan? Was ik besluiteloos of wist ik eigenlijk zelf niet goed wat ik wilde?

Achteraf bekeken denk ik dat ik misschien te veel bezig was met het vinden van een eindbestemming, terwijl ik onvoldoende aandacht had voor wat er onderweg gebeurde.

De afgelopen tijd ben ik anders beginnen kijken naar die voortdurende evolutie. Mind2feel verandert niet omdat ik geen richting kan kiezen, maar omdat het samen met mij groeit en verandert.

Wanneer ik terugkijk naar de verschillende ideeën die de revue zijn gepasseerd, zie ik namelijk dat de essentie eigenlijk nooit helemaal verdwenen is. Ik wilde altijd al een omgeving creëren waarin mensen even afstand kunnen nemen van hun dagelijkse bezigheden, waarin ze niets moeten bewijzen en waar ruimte ontstaat om te ontdekken, te voelen en elkaar op een spontane manier te ontmoeten.

Alleen dacht ik vroeger dat ik daarvoor vooral gesprekken, inzichten en begeleiding nodig had. Ik was ervan overtuigd dat persoonlijke ontwikkeling iets was waar je bewust mee aan de slag moest gaan, door jezelf vragen te stellen, patronen te onderzoeken en te proberen begrijpen waarom je bepaalde dingen doet.

Tot ik tijdens mijn opleiding Kunstzinnig Dynamisch Coach steeds meer ontdekte hoeveel plezier ik zelf beleef aan creativiteit.

Ik begon opnieuw te tekenen, te schilderen, te haken en met klei te werken. Niet omdat ik ergens bijzonder goed in wilde worden, maar gewoon omdat ik het fijn vond om iets met mijn handen te maken. Ik merkte dat ik tijdens die momenten veel minder bezig was met wat er allemaal nog moest gebeuren en dat ik helemaal kon opgaan in wat ik aan het doen was.

Wat me vooral raakte, was dat er eigenlijk niets moest. Een tekening hoefde niet mooi te zijn, een haakwerk mocht gerust opnieuw worden uitgehaald en een creatie hoefde zelfs niet afgewerkt te worden om er plezier aan te beleven. Nu moet ik zeggen dat "dit" wel een heel proces is geweest om dit te aanvaarden 🫣

En ergens begon ik me af te vragen waarom we onszelf die vrijheid niet wat vaker gunnen.

Vanuit die ervaring begon Mind2feel opnieuw een andere vorm aan te nemen. Het idee om mensen individueel te begeleiden maakte steeds meer plaats voor het verlangen om een omgeving te creëren waarin mensen samen iets kunnen maken, zonder dat daar noodzakelijk een doel of verwachting aan verbonden is.

Zo ontstond stilaan het idee van het Crea Café in België en de Crea Patio in Spanje.

Twee verschillende omgevingen, maar met dezelfde gedachte erachter. Mensen samenbrengen rond een tafel, hen de vrijheid geven om te kiezen waarmee ze aan de slag willen en vooral ruimte laten voor wat er spontaan ontstaat.

Misschien wordt er veel gepraat en gelachen, misschien is iedereen zo geconcentreerd bezig dat het even helemaal stil wordt. Misschien ontdekt iemand een nieuwe hobby of ontstaat er een onverwachte ontmoeting. Ik vind het juist fijn dat ik dat niet vooraf kan bepalen.

Vandaag ben ik volop bezig om die ideeën concreet te maken. Ik denk na over locaties, materialen, creatieve mogelijkheden en hoe ik mensen op een fijne manier kan ontvangen.

Ik kijk ernaar uit om de eerste tafels klaar te zetten en te ontdekken hoe anderen het concept ervaren.

Tegelijkertijd besef ik dat ook dit waarschijnlijk niet de definitieve vorm van Mind2feel hoeft te zijn.

Misschien ontstaan er vanuit het Crea Café nieuwe samenwerkingen, komen er andere creatieve activiteiten bij of groeit het concept ooit uit tot iets waar ik vandaag nog helemaal niet aan denk. Het zou zelfs kunnen dat Mind2feel binnen enkele jaren opnieuw een heel andere invulling krijgt.

En voor het eerst voelt die gedachte niet als een probleem.

Ik heb lang gedacht dat je pas echt vooruitgaat wanneer je duidelijk weet waar je naartoe wilt. Een doel stellen, een plan maken en vervolgens de nodige stappen zetten om dat doel te bereiken. Dat is een manier van denken die me in mijn ondernemerschap vaak geholpen heeft en die ongetwijfeld ook in de toekomst een plaats zal blijven hebben. En dat doel is er op zich wel, maar dit is grootser dan het Crea Café.

Ook begin ik te ontdekken dat niet alles in het leven op die manier hoeft te verlopen.

Sommige dingen ontstaan nu eenmaal terwijl je ermee bezig bent. Je probeert iets uit, ontdekt wat je aanspreekt en merkt onderweg dat bepaalde ideeën beter bij je passen dan andere. Soms moet je afscheid nemen van iets waarin je eerder veel tijd en energie hebt gestoken, niet omdat het verkeerd was, maar omdat je ondertussen zelf veranderd bent.

Dat betekent voor mij niet dat ik zomaar wat wil doen of dat ik geen verantwoordelijkheid neem voor de keuzes die ik maak. Ik wil nog altijd met aandacht en overtuiging bouwen aan Mind2feel, maar ik probeer steeds minder vast te houden aan het beeld van hoe het uiteindelijk zou moeten worden.

Dit is waarschijnlijk wel een van de belangrijkste dingen die ik de afgelopen jaren heb geleerd: dat je ergens volledig voor kunt gaan zonder vooraf te moeten weten waar het je uiteindelijk zal brengen.

Tijdens mijn eigen creatieve traject kwam het woord ontvangen op mijn pad. Een eenvoudig woord, maar eentje dat me steeds meer aan het denken heeft gezet.

Ik ben iemand die graag initiatief neemt, oplossingen zoekt en nieuwe ideeën bedenkt. Wanneer iets niet loopt zoals verwacht, ben ik geneigd om meteen na te denken over wat ik anders kan doen. Die eigenschap heeft me al veel gebracht, maar soms zorgt ze er ook voor dat ik voortdurend bezig ben met de volgende stap.

Ontvangen betekent voor mij dat ik probeer wat meer ruimte te laten voor dingen die ik niet zelf heb bedacht of gepland. Dat ik niet iedere mogelijkheid onmiddellijk hoef te onderzoeken en dat ik soms gewoon mag afwachten wat er ontstaat wanneer ik iets de kans geef om te groeien.

Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, zeker voor iemand die gewend is om zoveel mogelijk zelf in handen te nemen. Toch merk ik dat er iets verandert wanneer ik mezelf toelaat om niet overal onmiddellijk een antwoord op te hebben.

Een onverwacht gesprek kan een nieuw idee doen ontstaan, een ontmoeting kan een andere richting openen en soms ontdek ik tijdens een heel gewoon creatief moment iets waar ik al weken over aan het nadenken was.

Ik weet niet of dat betekent dat ik meer op mijn gevoel leer vertrouwen of dat ik gewoon wat minder behoefte krijg om alles te begrijpen. Misschien is het een combinatie van beide.

Trust the process

Wanneer ik vandaag naar Mind2feel kijk, zie ik geen afgewerkt concept waarvan iedere stap voor de komende jaren vastligt. Ik zie vooral iets wat langzaam gegroeid is vanuit mijn eigen interesses, ervaringen en veranderingen.

Er zijn ideeën geweest die uiteindelijk geen werkelijkheid zijn geworden, plannen die ik opnieuw heb aangepast en momenten waarop ik me afvroeg of ik ooit zou weten welke richting ik precies uit wilde. Toch heeft ieder van die stappen me iets geleerd en me uiteindelijk gebracht tot waar ik vandaag sta.

Op dit moment zijn dat het Crea Café en de Crea Patio. Twee ideeën waar ik veel zin in heb en die ik graag de ruimte wil geven om zich verder te ontwikkelen.

Of Mind2feel er over vijf jaar nog hetzelfde uitziet, weet ik niet. Misschien wel, misschien helemaal niet. Wat ik wel weet, is dat ik niet langer wil wachten tot ik zeker ben van de uiteindelijke bestemming voordat ik mezelf toelaat om van de weg ernaartoe te genieten.

Ik wil blijven proberen, ontdekken, creëren en af en toe ook gewoon vaststellen dat iets anders loopt dan verwacht.

Want het vertrouwen op het proces gaat niet over de zekerheid dat alles uiteindelijk wordt zoals je het voor ogen had. Het gaat er juist om dat je erop durft te vertrouwen dat je onderweg zult ontdekken wat voor jou klopt, ook wanneer dat iets heel anders blijkt te zijn dan je oorspronkelijk had bedacht.

Mind2feel is vandaag wat het vandaag mag zijn. Wat het morgen wordt, ontdek ik onderweg.

En voor nu voelt dat eigenlijk helemaal goed.

Mind2feel — Creativity slows you down in the best way.

Voel je een creatief momentje kriebelen, check dan zeker eens mijn try-outs.

Gewoon "doen" 😅