Ik ben een prutser...
Bijgewerkt op: 3 dagen geleden
... en daar ben ik fier op 😅
Dat ik als kind een gigantische "prutser" was, stond herhaaldelijk op mijn rapport.
Maar wat betekende dat?
Het was iets waar ik me kon in verliezen, waar ik even als kind weg kon zijn van de wereld. In mijn eigen wereld, niet in die van het internaat.
Iets maken zonder resultaat,
Iets uitproberen, - en liefst tijdens de les of de studie
Tot 2 keer toe is mijn boekentas door de leerkracht omgekeerd geweest om alle rommel en papiertjes te sorteren - en dan nog wel in het midden van de klas - waarbij ik rood tot achter mijn (flap)oren één voor één er alles terug proper probeerde in te krijgen.
Zo ben ik verslaafd geraakt aan schoolgerei, ... mij kon je - als ik mijn zakgeld had ontvangen - vinden in de boekenwinkel met schoolgerei. In Willebroek was dit destijds 'Personne of zoiets'...
Kaftjes om alles proper te sorteren,
Balpennen, in alle kleuren, om duidelijke notities te maken, (mét onderlijnen en al)
Etuitjes, om alles gesorteerd in te steken,
Kaften met tussenbladen, met en zonder alfabet,
To do schriftjes in allerlei grootte,
Plastiekjes om belangrijke zaken te highlighten en dan nog liefst in kleur,
Het kind dat zo graag experimenteerde zonder regels, begon zichzelf steeds meer regels op te leggen.
En sorteren, werd "over"sorteren zodat ik op de duur ook niets meer terug vond en ik in tig kaften moest gaan zien waar ik het uiteindelijk had gesorteerd.
En zo is ook mijn creativiteit met het prutsen weggeëbd, want wat ik deed in de ogen van volwassenen was "prutsen".
Onlangs zei mijn man zelfs "Doe je dit nu uit verveling of doe je dit écht graag?"
Verveling?🤔
En dit komt dan van iemand die elke dag met creativiteit bezig is, nl drankjes maken, smaken bij elkaar gooien om tot iets te komen wat uitzonderlijk lekker smaakt.
Wat is daar anders aan dan de creativiteit die ik doe?
Ik veronderstel dat ook hij te maken krijgt met "zomaar" iets doen, zonder er een uiteindelijk resultaat voor ogen is. En dan ontstaat er opeens een smaak die er bonk op zit!
Wel, zo gaat dit bij mij ook, met haken, macramé, schilderen, tekenen en boetseren.
Sommige zaken zijn niet om aan te zien en af en toe zit er iets bij waar ik fier op ben, wat me een warm gevoel geeft. En wie weet, word ik ooit in iets zó goed, dat ook het eindresultaat een prijs kan hebben, zoals de smaken van mijn man.
Het fascinerende er achter is wanneer hij smaken combineert, we dat productontwikkeling, innovatie en vakmanschap noemen.
Wanneer ik dan met garen, verf of klei experimenteer, wordt er gevraagd of ik me verveel.
Zo zie je maar dat het verschil niet in de activiteit/creativiteit zit, maar in de waarde die we eraan toekennen.
En terwijl ik deze blog nu schrijf, betrap ik mezelf op iets bijzonders. Waarom denk ik eigenlijk dat ik ooit zo goed moet worden dat iemand bereid is om voor mijn creaties te betalen? Waarom zou mijn creativiteit pas écht waardevol worden wanneer er een prijskaartje aan hangt?
Is dit niet precies wat ik als kind al meekreeg? Dat zomaar iets doen, zonder duidelijk doel of resultaat, eigenlijk tijdverlies is? Dat je maar beter iets nuttigs doet, iets waar je iets aan hebt, iets wat anderen begrijpen en liefst ook nog apprecieren.
Waarschijnlijk heb ik al die jaren onbewust geprobeerd om van mijn prutsen iets te maken dat maatschappelijk aanvaardbaar is. Iets wat ik kan tonen, uitleggen of verantwoorden. Want wanneer je zegt dat je aan het werkt bent, stelt niemand daar vragen bij. Maar wanneer je zegt dat je een hele namiddag met draadjes hebt zitten knopen, krijg je al snel de vraag wat je daar dan mee gaat doen.
En toch gebeurt er tijdens die namiddagen veel meer dan wat je uiteindelijk in je handen houdt.
Ik merk dat mijn gedachten tot rust komen wanneer mijn handen bezig zijn. Dat ik soms uren kan experimenteren zonder te beseffen hoeveel tijd er voorbijgaat. Dat ik kleuren combineer die volgens de regels misschien niet bij elkaar passen, maar die mij op dat moment aanspreken. Dat ik iets opnieuw uittrek, overschilder of helemaal anders aanpak, gewoon omdat ik benieuwd ben naar wat er zou gebeuren.
Er is geen deadline, geen klant die tevreden moet zijn en geen verwachting waaraan ik moet voldoen. En welke luxe heb ik dan? Is dit de luxe van creativiteit niet?
Als ik terugdenk aan dat meisje op internaat, vraag ik me af of ze niet precies hetzelfde zocht. Een plekje waar ze zelf kon bepalen wat er gebeurde, waar niemand haar vertelde hoe het moest en waar ze even niet hoefde te voldoen aan de verwachtingen van anderen. Mijn prutsen was die tijd al een vorm van vrijheid... en wie weet is het geen toeval dat ik er nu zoveel plezier in vind.
Wat ik ook bijzonder vind, is hoe gemakkelijk we onszelf laten beïnvloeden door de woorden die anderen aan ons geven. Wanneer je als kind vaak genoeg hoort dat je een prutser bent, ga je dat op een bepaald moment ook geloven. Terwijl datzelfde gedrag, bekeken door een andere bril, waarschijnlijk wel nieuwsgierigheid, vindingrijkheid of creativiteit had kunnen heten, niet?
Wat als er destijds op mijn rapport had gestaan dat ik een kind was met een rijke verbeelding, dat graag experimenteerde en nieuwe dingen ontdekte? Zou ik dan anders naar mezelf gekeken hebben? Zou ik mijn creativiteit meer ruimte hebben gegeven, in plaats van ze stilaan naar de achtergrond te laten verdwijnen?
Ik zal het nooit weten.
Maar wat ik wel weet, is dat ik vandaag opnieuw die vrijheid voel wanneer ik iets maak. En dat ik steeds minder behoefte heb om te verklaren waarom ik ermee bezig ben.
Niet alles wat we ondernemen, hoeft ergens toe te leiden en niet elke hobby moet een talent worden, niet elk talent een beroep en niet elke creatie een verkoopbaar product.
Soms mag iets gewoon ontstaan, mislukken, opnieuw beginnen en uiteindelijk nergens toe dienen.
Dus ja, ik ben een prutser. Dat was ik als kind en dat ben ik vandaag nog altijd.
Alleen zie ik dat woord ondertussen helemaal anders.
Ik ben geen prutser omdat ik niet weet wat ik aan het doen ben. Ik pruts omdat ik benieuwd ben naar wat er kan ontstaan.
En dat meisje met haar rommelige boekentas? Dat mag van mij gerust nog wat verder prutsen. 💕

👉🏻 wil je ook prutsen? Kijk zeker eens naar de data van de crea tafel en schuif aan 😊





Opmerkingen